پروژه عظیم و پر دردسر گوشواره گوش کردن!!!(3سال و 9ماه)

سلام به دختر ماهمون...

مامان جون، تقریبا داشت 4 سال شما تموم می شد و خود من زیاد میل به سوراخ کرن گوش شما نداشتم ...چون خیلی از اطرافیان از دردسرهاش شنیده بودم ولی دیگه بزرگ شدی و چون فاطمه یاس گوشواره انداخته بود خیلی علاقه نشون می دادی و خودت از من و بابا می خواستی که برات گوشواره بخریم.

خلاصه بعد از کلی مشورت و پرسیدن از این و اون، با مامانی و بابا محمد و زنعمو فریبا رفتیم مطب و این هم عکس سارینا خانوم در دی ماه 93 قبل از سوراخ کردن گوش:

دیگه از اون روز به بعد خیلی به گوش هات حساس بودی و اصلا نمی گذاشتی که دست به گوشت بزنیم و چربش کنیم. هر بار که می خواستیم چرب کنیم کلی گریه می کردی و واقعا داشتم پشیمون می شدم که چرا این کار رو کردم.اینجا نخ درون گوش ات باز شده بود و ازدست من و بابا فرار می کردی و به هیچ وجه قبول نمی کردی که اجازه بدی نخ رو ببندیم:

خلاصه بعد از کلی دردسر تقریبا اواخر اسفند ماه بود که دوباره رفتی مطب که نخ را دربیارن و گوشواره گوش ات بکنن. من به خاطر پام همراهت نبودم ولی مثل اینکه باز هم کلی گریه کردی...

هنوز که چند ماه هست داره می گذره همچنان به گوش هات حساسی و نمی گذاری دست بهش بخوره و بعضی مواقع که قفل گوشواره ات باز می شه باید با کلی ترفند و تشویق حواست رو پرت کرد و قفل رو بست وگرنه باید کلی گریه کنی...

ولی اگر واقعا زمان به عقب برگرده، شاید این کار رو نکنم و می گذاشتم خودت بزرگ بشی و تصمیم بگیری، با این که الان هم که این کار رو کردم خودت اولش علاقه نشون دادی ولی دردسر زیادی برامون داشت.

باز هم خدا رو شکر که عاقبتش خیر بود.